Hallo wrestlingfans!

Precies twee weken geleden vond de aftrap plaats van het grootste jaar uit de geschiedenis van PWH. En wat een aftrap was het: na een ietwat deprimerend begin waarbij de Moneymakers gebruik maakten van de onwennigheid van het nieuwe team van Mauro da Silva en Rey Fantasma Jr, Big Geert Destructo een kopje kleiner maakte en Thunder & Lightning er wederom niet in slaagden hun naam definitief te vestigen, pikte Andrew Patterson (gesteund door de geblesseerde mede-machinist van de Sranang Xpress, Lloyd Pengel) het tempo op met een degelijke overwinning op de Britse Bobby Jacobs. Patterson was de laatste tijd vrijwel exclusief actief als tag team worstelaar, maar de nekblessure van Pengel (opgelopen tijdens een gruwelend driedaags trainingskamp waarbij Pengel naar het schijnt tot ver na middernacht doorhaalde) gaf hem de kans om de fans eraan te herinneren dat hij zich in eerste instantie als singles expert heeft opgewerkt tot aan de top van het Nederlandse pro-wrestling. Patterson bezit in deze zin een luxe-positie: mocht de blessure van z'n partner doorzetten (waar het gelukkig niet op lijkt), dan zie ik Andrew gerust nog eens voor die singles titel gaan.

Na de pauze zette Vito zijn goede lijn voort met een nieuwe overwinning op Ymah, waarna PWH fans getuige waren van een van de meest indrukwekkende debuutpartijen in de Nederlandse worstelgeschiedenis. Johnny Evers stapte de ring in alsof hij al jaren worstelt en maakte het ringveteraan Sheik al Aziz bijzonder moeilijk. Sheik, die de veel grotere en sterkere Evers niet al te hoog inschatte, dacht dat hij wel even gatekeeper zou spelen en probeerde Evers te vernederen door hem op kracht te verslaan. Helaas voor Sheik ging Evers (die nauwelijks tekenen van nervositeit vertoonde) de uitdaging aan, en werd het snel duidelijk dat Sheik het over een andere boeg moest gooien. Gebruikmakend van zijn snelheid en techniek kwam Sheik een aantal keer dicht bij de pin, totdat Evers tegen alle verwachtingen in de controle naar zich toe begon te trekken. Maar ja, zoals ik al zei is de Sheik een veteraan, en dat zeg ik niet voor niets. Sheik, die gedurende de wedstrijd zo nu en dan de aanval inzette op de onderrug van Evers, bleek de hele tijd al bezig te zijn geweest met een "plan B", en toen Evers na een mislukte luchtaanval op zijn buik terechtkwam in het midden van de ring, liet Sheik hem in no-time aftikken met zijn beruchte Camel Clutch.

Tot slot was er de main event, de tot stand was gekomen tijdens een woelig begin van de show, waarbij ik in eerste instantie werd onderbroken door de Gouwe Gozer Wesley Croton, die met zijn tag partner Richie Julio kwam klagen dat hij nog geen herkansing had gehad tegen Eddy de la Combe, die hem een aantal maanden geleden in Hillegom had onttroond als singles kampioen. Hierna kwam Eddy (met broer Jamie) naar de ring, om Wesley eraan te herinneren dat hij en Jamie op hun beurt nog geen herkansing hadden gehad tegen de Gouwe Gozers, die de DLC's kort na "Croton vs. Eddy" hadden verslagen in de finale van het toernooi om de tag titels. So far, so good, dacht ik, tot ik de muziek hoorde van de New Church of Angelfyre, geleid door een furieuze Gabriel Angelfyre, die zichzelf uitriep tot ware #1 contender voor Eddy's titel. Om de situatie nog complexer te maken werd deze aankondiging gevolgd door de opkomst van Tengkwa en Vito Toscani, die dachten een tag match te hebben tegen Angelfyre en Ymah. Normaal gesproken was het toen op mij aangekomen om namens het PWH bestuur een besluit te maken, maar gelukkig kon ik die eer deze keer laten aan de kersverse PWH commissioner, Daniel Montanus, die Vito en Ymah in de al genoemde singles match neerzette, en de andere zes in een enorme trio's match, Eddy/Jamie/Tengkwa vs. Wesley/Richie/Angelfyre. In deze tweedelige match zou eerst om de tag titels worden gestreden, en vervolgens om de singles titel. Als Montanus direct een grote impact wilde maken is hem dit gelukt, want aan het einde van de avond was het PWH landschap drastisch omgeploegd. ALLE titels veranderden van eigenaar: de tag titels werden gewonnen door de DLC's na een pin op Gabriel Angelfyre, die gezien de regels van de wedstrijd als het ware "gemachtigd" was om namens de eigenlijke kampioenen, de Gouwe Gozers, de titels te verliezen (waarvoor Wesley hem bedankte met een Death Valley Driver op de betonnen vloer), en na een chaotische eindfase kwam Angelfyre uit het niets terug de ring in om Eddy van achteren aan te vallen en hem zijn titel af te pakken. Nieuwe tag champs: Eddy en Jamie DLC. Nieuwe singles champ: Gabriel Angelfyre!

Alsof dit niet genoeg opschudding was, ontstond er na de wedstrijd een rel tussen Tengkwa en Eddy, die wat mij betreft gebaseerd is op een misverstand. Vanuit mijn positie naast de ring kon ik duidelijk zien hoe Tengkwa een aantal keer de kans had PWH kampioen te worden, maar bewust wachtte op Eddy. Helaas had Eddy zijn handen vol met Wesley Croton, nog blind van woede over het verlies van de tag titels, en was hij niet in staat om gebruik te maken van Tengkwa's gebaar. Het lijkt er nu op dat Tengkwa pissig is omdat Eddy niet op zijn aanbod inging (wat zoals gezegd nogal moeilijk was), en Eddy kwaad op Tengkwa omdat diens twijfel Angelfyre in staat stelde er met de titel vandoor te gaan. Het is een lastige situatie. Ik kan me prima voorstellen dat Eddy z'n titel liever aan Tengkwa had verloren, maar aan de andere kant is het ook logisch dat Tengkwa veel te sportief is om in zo'n chaotische situatie de winst te pakken. Hoe dan ook eindigde de match in een verhitte ruzie tussen de goede vrienden, die ongetwijfeld nog een staartje zal krijgen.

Maar goed. The show must go on! Over een week raast het PWH seizoen alweer voort, als we op zaterdag 4 september Hillegom aandoen voor een nieuwe editie van Fighting Solutions. Het PWH bestuur is druk bezig geweest, want er zijn al drie grote matches bekend, met een vierde hopelijk onderweg:

Andrew Patterson vs. Johnny Evers
Ik begin met een net zo verassende als interessante match-up. Nadat hij hoge ogen gooide in zijn debuut tegen Sheik al Aziz krijgt Johnny Evers de kans zich te bewijzen tegen nog een veteraan, Andrew Patterson, een van de mensen die backstage erg te spreken was over Evers. Dit is een match die door Patterson zelf is aangevraagd bij het PWH bestuur, toen het er nog naar uitzag dat Lloyd Pengel, de andere helft van de Sranang Xpress, nog niet gevechtsklaar zou zijn op 4 september. Zoals ik al zei is Patterson een gevierd singles worstelaar, dus het verbaast me niks dat de kans heeft gegrepen om een derde singles overwinning in drie maanden te behalen. (Naast de overwinning op Bobby Jacobs versloeg hij bij Werfpop natuurlijk Young Money Chong.) Evers zit op rozen en heeft eigenlijk niets te verliezen. Hij is hoe dan ook de underdog, maar zou zich met een winstpartij in een klap vestigen aan de top van PWH.

Lloyd Pengel vs. Sheik al Aziz
Zoals gisteren bekend gemaakt zal Lloyd Pengel terugkomen van zijn nekblessure met een singles match tegen de man met de kameel, Sheik al Aziz. Pengel blesseerde zijn nek zoals gezegd tijdens een zwaar trainingskamp, en heeft twee weken later alweer aangegeven dat hij terug de ring in wil. Aan enthousiasme ontbreekt het de Surinaamse supernova niet, maar ik moet bekennen dat ik m'n hart vasthou. Het valt nog te bezien of Pengel's nek al volledig hersteld is, en als hij ook maar enige tekenen van zwakte vertoont zal de Sheik hier gretig gebruik van maken. Pengel zal zijn snelheid en wendbaarheid moeten gebruiken om aan de Camel Clutch te ontsnappen, want een ding staat vast: hij heeft een enorm doelwit op zijn nek en de Sheik zou hem maar al te graag voor langere tijd uit de roulatie willen halen.

PWH tag team titels
Gebroeders DLC (Eddy & Jamie) vs. kampioenen de Gouwe Gozers (Wesley Croton & Richie Julio)
Na de bizarre gebeurtenissen van 14 augustus, toen de Gouwe Gozers toekeken hoe Gabriel Angelfyre hun het tag team kampioenschap kostte, is het begrijpelijk dat het PWH bestuur orde op zaken stelt door ze een rematch te gunnen tegen de nieuwe kampioenen, Eddy en Jamie De La Combe. Alhoewel Eddy natuurlijk het liefst zo snel mogelijk achter Gabriel Angelfyre aangaat om zijn singles titel terug te winnen, hoort zijn eerste prioriteit te liggen bij de rode kampioenschapsgordels, en het is te hopen dat hij zijn focus kan bewaren. Aan Jamie zal het niet liggen, aangezien dit zijn eerste goud binnen PWH is (de terechte bekroning van een fantastisch jaar) en hij alles op alles zal zetten om het zo te houden. Als Wesley en Richie de intensiteit die ze op 14 augustus lieten zien weten vast te houden tot in Hillegom, zie ik het nog best gebeuren dat Eddy en Jamie met lege handen naar huis worden gestuurd.

PWH titel (onder voorbehoud)
Vito Toscani vs. kampioen Gabriel Angelfyre
Kort na de verassende titelwinst van Angelfyre volgde een nieuwe verassing, toen Vito "The Violator" Toscani de eerste was die de nieuwe kampioen uitdaagde. Vito, die na zijn mislukte titelpoging in 2009 (tegen toenmalig kampioen Wesley Croton) in een klap weer onderaan de ladder stond, leek de laatste maanden vooral met z'n eigen ding bezig te zijn en zich niet te focusen op het goud, maar in werkelijkheid heeft hij zijn vizier nooit van de titel afgehaald. Angelfyre heeft de uitdaging nog niet officieel aangenomen, maar gezien de controverse rond zijn titelwinst voorspel ik dat het PWH bestuur erop zal toezien dat Angelfyre zich bij de eerste mogelijkheid (en dat is Hillegom) zal moeten bewijzen als kampioen. Zoals al eerder bericht op de site wordt dit een unicum, aangezien Vito en Angelfyre nog nooit eerder in een singles match tegen elkaar stonden. Voor beide worstelaars staat veel op het spel: Angelfyre heeft de titel niet bepaald overtuigend gewonnen en zal zijn ego willen oppoetsen, en Vito kan het zich niet veroorloven om voor de tweede keer in twee jaar een titelkans te verspelen.

Wat betreft de rest van de show houdt het PWH bestuur iedereen nog in het duister, maar het kan nog alle kanten op. Zo hebben de Moneymakers, Young Money Chong en M-Dawg OG, nog geen match, en gebaseerd op hoe blij ze met zichzelf waren na hun winst op het onervaren gelegenheidsduo van Mauro da Silva en Rey Fantasma Jr. zullen ze in Hillegom zeker van de partij zijn. Verder zijn er Jack Thunder en Jimmy Lightning, die bij elke show duidelijke tekenen van vooruitgang laten zien maar het nog niet hebben kunnen waarmaken. Hopelijk zijn ze er volgende week bij, en helpt het thuisvoordeel van Hillegommer Jack Thunder ze op weg naar hun eerste klinkende overwinning als tag team. Verder zal het me benieuwen of de leden New Church of Angelfyre zullen uitstijgen boven hun onvermijdelijke rol als cheerleaders van hun kampioen, en zijn natuurlijk alle ogen gericht op Tengkwa, de man die de laatste tijd veel vrienden verloren lijkt te zijn.

Voor de fans die Hillegom aan zich voorbij moeten laten gaan: de week erop (zaterdag 11 september) keert PWH terug naar Amsterdam voor Retribution, de tweede van twaalf shows die we dit seizoen in Amsterdam hebben. Je kunt het je niet veroorloven dit te missen!

Tot de volgende column!
J